Tijdens onze vakantie in 2010 bezoeken wij de nogal onbekende Zuid-Italiaanse regio Basilicata. Voor een paar dagen hebben wij een kamer in een Agritorismo in de buurt van het plaatsje Vaglio Basilicata. Hoewel het hoogseizoen is, zijn wij de enige gasten en zelfs de eigenaar is even vertrokken voor een korte vakantie. Wij worden ontvangen door een neef van de familie, die echter wel erg zijn best doet. Wij hadden speciaal half pension geboekt, vanwege de geweldige verhalen over de kookkunst aldaar. En ja, het eten is ook perfect, maar het is wel eenzaam, wanneer je met z’n tweeën slechts één tafel bezet in een grote eetzaal.
Na de maaltijd van de tweede dag, meldt de eigenaar zich bij ons en omdat hij e.e.a. kennelijk goed wilde maken, nodigt hij ons uit voor een ‘gelato’ in Vaglio Basilicata. Het ijsje is heerlijk en vervolgens geeft hij ons een rondleiding door zijn geboorte dorp. Al laat in de avond mogen wij zelfs de kerk bezoeken en krijgen informatie over de kunstwerken van de pastoor zelf. Dat maak je natuurlijk niet zo snel mee.
Mooi uitzicht vanuit de eetzaal
Onze gastheer Angelo, vertelde ons vervolgens met enige trots, dat het plaatselijk museum, het ‘Museo delle Antiche Genti di Lucania’, een zeldzaam portret in bezit heeft, dat mogelijk een zelfportret van Leonardo da Vinci zou zijn. Met enige spijt vertelt hij ons dat het portret zich nu in Sorrento bevindt.
Oké, dat is voor ons geen probleem, want onze volgende stop in Zuid Italië is: Sorrento.
Die zondag komen wij na een korte rit in Sorrento aan. Na de prachtige, maar wel erg rustige dagen in Basilicata, vinden wij het heerlijk om in dit levendige stadje rond te lopen. Ondanks de vele toeristen, dat zijn wij per slot van rekening ook. De smalle straten, ook nog eens volgepakt met koopwaar en souvenirs, doen toch erg gezellig aan. Op de Corso Italia, nuttigen een ijsje bij de beste gelateria van Sorrento en wanneer we de ijssalon verlaten, staan wij opeens oog in oog met Leonardo aan de overkant van de straat. Eerlijk gezegd waren we het bestaan van het portret vergeten, maar we werden toch wel erg nieuwsgierig. Bovendien is de tentoonstelling in de prachtige ‘Villa Fiorentino”, dat so wie so een bezoek waard is.
De Villa is helemaal ingericht op het portret en Leonardo da Vinci, met verschillende werken van kunstenaars uit de renaissance. En de reproducties van de vele machines die Leonardo da Vinci heeft ontworpen. Altijd weer prachtig om te zien, hoe deze wetenschapper-schilder hele slimme oplossingen bedacht.
Maar HET stuk is toch het vermeende zelfportret van Leonardo. Op de muren van de zaal waar het portret hangt, bevinden zich vooral wetenschappelijke studies van tal van wetenschappers die zich over de afkomst van het portret gebogen hebben. Duidelijkheid hierover schijnt er nog niet te zijn: http://en.wikipedia.org/wiki/Lucan_portrait_of_Leonardo_da_Vinci
Echt of niet. Wij vonden het een hele belevenis deze tentoonstelling te kunnen bekijken.
