Onze voorlopig laatste dag in Venetië

Cantine del Vino già Schiavi

Met het gidsje 100% Venetië in de hand gaan we met de vaporetto rechtstreeks naar de wijk Dorsoduro. Hier bevinden zich de belangrijkste gebouwen van de universiteit Ca’Foscari. Door de vele bars op de diverse pleinen heeft deze wijk een gezellige sfeer. Bij Cantine del Vino già Schiavi beginnen we eerst maar met een cappuccino. In de gids wordt aangeraden een prosecco met een cichèti te bestellen, maar daar is het nog een beetje te vroeg voor
http://restaurants.uptake.com/blog/cantine-del-vino-gia-schiavi-venice-italy-wine-bar.html
.

Via de vele bruggen en kades wandelen we naar de Gallerie dell’Accademia
http://www.gallerieaccademia.org/sito/home.html
. Het museum bezit werken van grote meesters zoals Bellini, Carpaccio, Tiepolo, Titaan en Veronese. Het mooie van dit alles was ook nog, dat het er heerlijk rustig was. Geen hordes mensen die je het liefst even weg duwt om een werk te kunnen zien.

Campo Santa Margherita

Oké, dat was genoeg cultuur voor die dag. Op Campo Santa Margherita genieten we op één van de terrassen van een heerlijke lunch. Wat een ontzettend gezellig plein. Opeens verschijnen er twee jonge mannen op het plein, die vervolgens een mime achtige voorstelling geven. Wat enig! Na enige tijd pakken ze hun spullen bijeen en verlaten het plein. Dit tot onze grote verbazing, want ze zijn niet eens met de pet rondgegaan!

We doorkruisen Dorsoduro en verdwalen prompt. Maar geen nood, je komt altijd wel weer ergens uit wat herkenbaar is. Nadat wij even op de trap van de Santa Maria della Salute hebben gezeten, steken we het kanaal over en mengen ons tussen de drommen toeristen.

‘s Avonds sluiten we ons bezoek aan Venezia af, met een diner bij Ristorante Giorgione aan de Via Garibaldi
http://www.ristorantegiorgione.it/eng/engindex.htm

Voor de laatste keer wandelen we naar het San Marco plein, waar op zeker 4 verschillende terrassen muziek gemaakt wordt. Het is niet verrassend te constateren, dat er meer mensen aan de rand van de terrassen staan dan dat er op de terrassen zitten, genietend van een drankje. Hier wordt veel geld voor de muziek gevraagd. Ondanks de gids 100% Venetië, hebben wij in totaal 3 dagen absoluut niet alles gezien. Dat is dan een mooie reden om ooit nog eens naar deze bijzondere stad terug te gaan!

Lees het hele bericht »

Venezia – San Marco en Palazzo Ducale

Zicht op Palazzo Ducale

Na anderhalve dag in de buurt te zijn geweest, gunnen wij ons een bezoek aan het San Marco plein. Het werd tijd! En het plein is werkelijk prachtig met alleen maar indrukwekkende gebouwen. Waaronder de Duomo, Palazzo Ducale,  Biblioteca Marciana, de Torre dell’Orologio en natuurlijk de Campanile.

Wij bezoeken het Palazzo Ducale. Het palazzo, waar vele Venetiaanse regeringen hun zetel hadden, is op zich al prachtig, maar wij hebben eveneens geboekt voor de “Secret Itineraries” of the Doge’s Palace. Een rondleiding met gids door de ‘geheime zalen’  van het paleis.
http://www.tickitaly.com/galleries/doges-palace-venice-tour.php
En zo worden we een stuk wijzer over het regeren van toen. Tevens zien we die cel waar Giacomo Casanova gevangen heeft gezeten.

Blik vanaf de Brug der Zuchten op de Ponte della Paglia

Hij werd daar vastgezet wegens zijn amoureuze levensstijl. Het religieuze bewind zag dit als een belediging. In 1756 wist hij uit deze cel te vluchten. De cel van Casanova was echter wel behoorlijk luxe, want later bezoeken we de gevangenis waar het ‘gewone volk’  vast zat. We komen daar via de “Ponte dei Saspiri” of te wel de “brug der zuchten”. Zo genoemd naar het gezucht van de gevangenen.

Ponte dei Sospiri - Brug der Zuchten

Terwijl we op deze brug staan, kijken we naar buiten en hebben het zicht op de Ponte della Paglia. Op deze brug staan heel veel toeristen die op afstand de brug der zuchten staan te bekijken. Het zijn er zo veel, dat deze brug meer recht heeft de brug der zuchten te zijn. Het zuchten onder het gewicht van de toeristen.

Na de rondleiding krijgen wij de gelegenheid de rest van het palazzo te bekijken en genieten van de pracht en praal die daar te bewonderen is. Dit is echt een niet te missen hoogtepunt.

Lees het hele bericht »

100% Venetië

We hadden het geluk voor de vakantie het reisgidsje 100% Venetië in de boekhandel aan te treffen. De gids is geschreven door Tal Meas die al jaren in Venetië woont. Het bevat veel algemene informatie en een 6-tal wandelingen door de stad, waarbij leuke adressen genoemd worden. Musea, leuke winkels en lekkere winkels.

Wij hebben er dankbaar gebruik van gemaakt en konden daardoor ook de drukke, door de vele toeristen bezochte, plekken in de stad vermijden. Toch lopen we eerst door de volle straten richting Rialto. Want winkels kijken is ook erg leuk. Net over de Rialto brug genieten we van een lunch en duiken dan Santa Croce & San Polo in.

We dwalen door de smalle straten en genieten van de rust. Waar zijn onze mede toeristen gebleven? In het piepkleine winkeltje van Laura Pinato kopen we een handgemaakt masker als aandenken aan ons bezoek aan Venezia.

Dan gaan we op zoek naar de Scuola Grande di San Rocco aan het gelijknamige plein. Het gebouw werd in de 16e eeuw bijna volledig gedecoreerd door Jacopo Robusti alias Il Tintoretto. Meer dan 50 werken zijn hier van de beroemde Venetiaanse kunstenaar te bewonderen. Voor het bekijken van de plafondschilderingen liggen spiegels klaar ter voorkoming van een stijve nek.
http://en.wikipedia.org/wiki/Scuola_Grande_di_San_Rocco
.

We dwalen verder door de smalle straten, maar helaas begint het te waaien en vervolgens stevig te regenen. Net weer terug bij de Rialto brug duiken we snel een bar in om te schuilen. Ja, zelfs in Venezia kan het regenen. Dankzij 100% Venetië hebben we een fantastische wandeling kunnen maken.

Lees het hele bericht »

Venezia – Caffé Florian – Piazza San Marco

Basilica San Marco

We dwalen over het prachtige San Marco plein en krijgen zin in een espresso. We besluiten op het terras van het beroemde Caffé Florian te gaan genieten van un caffè. Niet nadat we eerst even gekeken hebben hoeveel euro’s we voor een caffè moeten gaan betalen. En dat is € 5,70 voor één espresso. Erg veel geld, maar ach, dit is wel een heel beroemd café op een beroemd plein en ook nog eens met een orkest op het terras.

Caffé Florian

Caffé Florian stamt uit 1720 en vele beroemde gasten zijn ons voor gegaan w.o. Goethe, Wagner en Casanova. Dus gaan we er maar heerlijk van genieten. We krijgen een heerlijke espresso geserveerd met een glaasje water en een koekje. En we genieten van de goede sfeer op het terras en van het mensen kijken.

De stemming slaat nogal om, wanneer we de rekening gepresenteerd krijgen. Eén van ons wordt boos en de ander komt niet meer bij van het lachen. De hoogte van de rekening blijkt het dubbele te zijn van het verwachtte bedrag. Bij Florian brengt men de muziek ook in rekening en dat blijkt met € 5.80 duurder te zijn dan de genoten koffie! Dus mogen we € 23,00 afrekenen. En ach, de boosheid was snel over en we hebben toch een sappig verhaal dat wij al enige jaren aan een ieder die het maar horen wil, kunnen vertellen.
http://www.caffeflorian.com/

Lees het hele bericht »

Venezia – Een eerste tocht over Canal Grande en een bezoek aan Murano en Burano

Ponte di Rialto

We gaan de eilanden Murano en Burano bezoeken. Vanaf het Lido di Venezia nemen we vaporetto nr. 1 die ons naar het Canal Grande in hartje Venezia zal brengen.

De overtocht duurt ca. 15 minuten en dan varen we het kanaal in. Het gevoel dat ons overkwam bij deze eerste tocht door het wereld beroemde kanaal is niet te beschrijven.  Bekend van de foto´s en zelfs via filmpjes op YouTube, maar nu in het echt. Fantastisch.

Dan is daar opeens de zo karakteristieke Ponte di Rialto. Dit is toch echt een hele belevenis. Bij één van de volgende haltes stappen we uit en gaan op zoek naar de Fondamenta Nuove, waar de vaporetto naar de eilanden Murano en Burano vertrekt.

Murano Glaswerk

Wij merken gelijk al dat je in Venezia heel makkelijk kunt verdwalen in al die smalle straten, maar we vinden de halte snel. Venezia gaan we de volgende dagen nader bekijken. Weer maken we een fijne boottocht en arriveren zo’n 10 minuten later op Murano. Murano is het eiland van het Venetiaanse Glas en het is er heel rustig. Kennelijk blijven alle toeristen in Venezia zelf en daar hebben wij profijt van. Net als Venezia bestaat Murano ook uit een aantal eilanden welke met bruggen aan elkaar verbonden zijn. Natuurlijk zijn er veel winkels met Venetiaans glas, maar helaas ook winkels met rommel dat vermoedelijk uit Azië afkomstig is.

Een bezoek aan het plaatselijke glasmuseum is interessant. Het geeft een prachtig beeld van de geschiedenis van het glas.
http://www.museiciviciveneziani.it/frame.asp?musid=12&sezione=musei

Kleurrijk Burano

Wij nemen afscheid van Murano om het kant-eiland Burano te gaan bezoeken.

Na een wat langere boottocht krijgen een zeer kleurrijk Burano in het zicht. Alle huizen zijn in felle kleuren geschilderd wat een heel fris en levendig aanzicht geeft. Het is bekend van het prachtige kant dat daar door de vrouwen gemaakt wordt. Ook hier is het rustig, waardoor wij heerlijk kunnen genieten van dit mooie eiland. Murano en Burano, mooi en aangenaam rustig in de Venetiaanse lagune!

Lees het hele bericht »

Venezia – Waar en welk hotel

Lido di Venezia in de verte

De vakantie van 2007 sluiten we na een heerlijke ‘giro in macchina’ door Italia af, met een paar dagen in Venezia. Omdat wij met onze eigen auto door Italia reizen en inmiddels vele Italiaanse heerlijkheden hebben gekocht, willen we onze auto niet in één van de parkeergarages aan het begin van de stad achterlaten. De keuze is dan al snel gevallen voor een hotel op het Lido di Venezia. Wij willen ook niet meer dan 100 euro voor een bed per nacht betalen. Hotel Cristallo aan de Gran Viale Santa Maria Elisabetta,
http://www.cristallovenezia.com/index_eng.php
, bevindt zich precies midden op het Lido di Venezia.

Het strand van het Lido is in een paar minuten wandelen te bereiken, en de andere kant op, het vertrekpunt van de Vaporetto’s. Bovendien beschikt het hotel over een afgesloten parkeergarage in de directe omgeving. Ideaal voor ons.

Canale di San Marco

Bij aankomst in Venezia rijden we naar Isola del Tronchetto, waar we onmiddellijk de boot op kunnen rijden. We worden getrakteerd op een spannende boottocht door Canale della Giudecco dat uitkomt op Canale di San Marco en hebben gelijk het zicht op de meest markante gebouwen van Venezia. Dat is even een geweldige aankomst.

Hotel Cristallo blijkt een goede keuze geweest te zijn. Op de dag van aankomst blijven wij op het Lido, maar kopen wel alvast een 3-daagse vervoerkaart voor de vaporetto, waarmee we naar de stad kunnen varen. We wandelen naar het strand en genieten op een aangenaam terras aan zee. We vragen aan de baliemedewerker van het hotel naar een goed restaurant en ons wordt geadviseerd naar Trattoria Andri aan de Via Lepanto nr. 21 te gaan. En dat was een uitstekend advies. Later zien we op het Internet dat dit ook een geliefd restaurant van filmsterren zou zijn. Helaas zijn wij er niet ten tijde van het filmfestival en zien dan ook geen bekende gezichten. Maar we genieten wel van de voortreffelijke gerechten.

Hotel Grande Albergo Ausonia & Hungaria

Teruglopende naar het hotel merken we dat er een feest aan de gang is bij het hotel aan de overkant. Veel muziek en lichten. Het hotel, Grande Albergo Ausonia & Hungaria zelf is nou niet echt onze smaak. De gevel is bekleed met Venetiaanse Majolica tegels in zoete kleuren. Veel last van het feest hebben we niet, maar de volgende dag na het openen van onze e-mail box, vallen we zowat om van verbazing. Een nieuwsbrief van ‘Buongiorno Venezia’ waar wij destijds een abonnement op hadden. Het hotel aan de overkant was, na een ingrijpende restauratie, die avond heropend.  De gevel beslaat 797 vierkant meter, waarvan 398 tegels gerestaureerd waren en 178 tegels opnieuw gemaakt volgens een procedure van ca. 100 jaar geleden. Wel heel bijzonder en we hebben het hotel de volgende dag met extra aandacht bekeken.

Lees het hele bericht »