Villa San Michele – Anacapri – Axel Munthe

Beeldengalerij Villa San Michele

In Anacapri, de tweede stad van het eiland Capri gaan we Villa San Michele bezoeken. De villa was eigendom van de Zweedse arts Axel Munthe 1857 – 1949. Nadat Munthe zijn land verlaten had om eerst in Parijs zijn beroep uit te oefenen, komt hij tenslotte in Napels terecht om te helpen tijdens een cholera-epidemie. Op Capri bouwt hij uit brokstukken van het tot een ruïne vervallen paleis van keizer Tiberius zijn Villa San Michele. Over zijn leven en de bouw van de villa publiceerde hij het boek The Story of San Michele, http://www.villasanmichele.eu/en/the_story.

Marina Grande Capri

Via de Viale Axel Munthe bereiken we de villa en kunnen in alle rust van dit prachtige huis genieten. De villa bevat vele kunstwerken uit verschillende tijden en culturen. Via een stijlvolle loggia bereiken we de tuin met mooie bloeiende bloemen en planten. In de tuin staat een kleine kapel die wij ook kunnen bezoeken. Voor de kapel staat een Egyptisch Sphinx. En dan natuurlijk het uitzicht. Ook vanuit de tuin is er een mooi uitzicht op de Marina Grande van Capri. Na het overlijden van Axel Munthe verviel de villa aan de Zweedse staat, die de villa tot op heden nog steeds beheert.

We lopen terug over de Viale Axel Munthe naar hét parfumhuis van Capri: Carthusia. Daar maken we een keuze uit de vele heerlijke geuren. Het doosje wordt mooi door één van de aardige verkoopsters ingepakt en nadat er is betaald maken we aanstalte de winkel te verlaten. We worden opgeschrikt door een man op een fiets, heftig rinkelend met zijn fietsbel. Gelijk stuiven de 3 aanwezige verkoopsters met ieder een geurtje in de hand, de winkel uit.

Wat is het geval: Er is een groep toeristen in aantocht, op weg naar Villa San Michele en de bellende man waarschuwt zodoende de verkopers van de verschillende winkels in de straat, in de hoop de toeristen te verleiden tot aankoop van hun producten. Toch hebben de dames nog even tijd om ons uit te zwaaien.

Vanuit Anacapri rijden in de bus weer terug naar Capri stad. Een Canadese medepassagier merkt terecht op dat hier op Capri de beste buschauffeurs van de wereld zijn. We maken nog een mooie wandeling door Capri stad en dan is het helaas tijd om de laatste boot terug naar Amalfi op te zoeken.

Capri, wij komen nog wel eens een keertje terug!

Het boek The Story of San Michele is in een Nederlandse vertaling door Jan Koster, verkrijgbaar onder de titel: “Het verhaal van San Michele”
ISBN10 : 9086410220
ISBN13 : 9789086410220

Read Full Post »

Capri ontdekken

Top van de Monte Solaro

Na de heerlijke cappuccino op de Piazetta, nemen we de bus naar de tweede stad van Capri, Anacapri. De bussen zijn hier van een kleiner formaat. Grote bussen komen op de smalle wegen zeer zeker vast te zitten. Wat is Capri mooi. We krijgen onderweg schitterende uitzichten voorgeschoteld.

In Anacapri aangekomen besluiten we nu het nog rustig is, eerst naar de top van de Monte Solaro te gaan. Het hoogste punt van de Monte Solaro is 589 m. boven de zeespiegel. We zijn dan ook erg blij dat er een stoeltjeslift is, die ons naar boven brengt. Onderweg naar boven komen we mensen tegen die al weer op de terugweg zijn en aan sommigen kun je duidelijk zien, dat ze de trip met de stoeltjeslift niet erg prettig vinden. Wij hebben daar gelukkig geen last van.

Eenmaal boven moeten we helaas constateren dat het nogal heiig is, en dat we bv. Napels niet kunnen zien. Dat is jammer, maar niets aan te doen. Wel hebben we een redelijk zicht op de beroemde rotsen van Capri, de Faraglioni.

Er bevindt zich een bar met een terras op de top, waar we citroenlimonade van verse citroenen drinken. Hemels, zo lekker, dat we ondanks de hoge prijs, nog maar een glas bestellen.  We zoeken de stoeltjeslift weer op, en terug in Anacapri rijden we met de bus restaurant Add’O Riccio. Het restaurant staat hoog op de rotsen schuin boven de beroemde Grotta Azzura. Wij hebben de grot niet bezocht, omdat dat te veel tijd zou kosten. Door de drukte moet er lang gewacht worden voordat ieder op zijn beurt de grot in kan varen. Wij gaan gewoon lekker lunchen bij Il Riccio, zoals het restaurant tegenwoordig heet. http://www.ristoranteilriccio.com/home_en.html

Dobberende boten voor Grotta Azzura

Toen wij daar waren oogde het zeer rustiek, maar inmiddels heeft het restaurant een ware metamorfose ondergaan. Een absolute verbetering. Op het terras met uitzicht op de dobberende boten voor de grot, bestellen we natuurlijk een Insalata Caprese, dat kan niet anders en het is verrukkelijk. Vervolgens genieten we op advies van de chef, van een risotto di mare. Wat is het leven toch mooi. Zeer voldaan rijden we weer terug naar Anacapri.

Read Full Post »

Capri zien in 1 dag? Onmogelijk!

Tijdens de vakantie aan de Amalfi kust, wilden we ook graag een dag naar Capri. Natuurlijk kun je dat mooie eiland niet in één dag leren kennen, dus moest er een keuze gemaakt worden van de bijzonderheden, die we graag wilden bezoeken.

Op een forum op Tripadvisor kwamen we een vraag van iemand tegen die ook één dag op Capri te besteden had en om tips vroeg. Er kwam een antwoord van een Amerikaanse Capri kenner, die de vrouw aanraadde helemaal niet naar Capri te gaan. “Wanneer je slechts één dag naar Capri wil, blijf dan a.u.b. weg. Capri verdient toeristen die de tijd willen nemen om het eiland te verkennen! Wij voelden ons wel een beetje aangesproken, maar bleven toch bij ons plan. Gelukkig vonden we een ander antwoord, met goede tips.

Toen we eenmaal op Capri waren, konden we het niet misverstane antwoord van de Capri kenner wel begrijpen. Vanaf het vaste land worden veel dag trips naar Capri aangeboden. Heel veel groepen toeristen komen ‘s morgens met de boot aan en worden dan door de gidsen in één dag over het eiland gejaagd. En zo zie je dan wat, maar niet zoals het echt zou moeten.

Na veel zoektochten op het Internet, maakten we thuis een programma en dat werkte heel goed. We wisten dat we niet alles konden gaan zien, maar dat zou een goede reden zijn, om er later weer naar toe te gaan. Dat gaat vermoedelijk in 2012 gebeuren en het is fijn om daar nu alvast naar uit te kijken.

La Piazetta

Die dag zorgden we ervoor de eerste boot naar Capri te nemen. Direct na aankomst in de Marina Grande kopen we  een openbaar vervoer dagkaart.

Bij de finicolare, die ons naar Capri stad zal brengen is het al behoorlijk druk. Maar binnen 10 minuten zijn we in de stad, waar we eerst naar Piazza Umberto 1 of te wel La Piazetta, lopen. Het kleine maar beroemde plein, waar zoveel bekende wereldburgers door de loop der jaren de terrassen bevolkten.

Hoewel heel prijzig drinken we toch een cappuccino op één van de terrassen. Even het sfeertje proeven. De groepen van de dag trips komen aan de lopende band langs het plein en worden gelijk de Via Vittorio Emanuelle III ingestuurd. Wij gaan de andere kant op. Het 1-daagse bezoek aan Capri kan beginnen.

Read Full Post »

Onze voorlopig laatste dag in Venetië

Cantine del Vino già Schiavi

Met het gidsje 100% Venetië in de hand gaan we met de vaporetto rechtstreeks naar de wijk Dorsoduro. Hier bevinden zich de belangrijkste gebouwen van de universiteit Ca’Foscari. Door de vele bars op de diverse pleinen heeft deze wijk een gezellige sfeer. Bij Cantine del Vino già Schiavi beginnen we eerst maar met een cappuccino. In de gids wordt aangeraden een prosecco met een cichèti te bestellen, maar daar is het nog een beetje te vroeg voor http://restaurants.uptake.com/blog/cantine-del-vino-gia-schiavi-venice-italy-wine-bar.html.

Via de vele bruggen en kades wandelen we naar de Gallerie dell’Accademia http://www.gallerieaccademia.org/sito/home.html. Het museum bezit werken van grote meesters zoals Bellini, Carpaccio, Tiepolo, Titaan en Veronese. Het mooie van dit alles was ook nog, dat het er heerlijk rustig was. Geen hordes mensen die je het liefst even weg duwt om een werk te kunnen zien.

Campo Santa Margherita

Oké, dat was genoeg cultuur voor die dag. Op Campo Santa Margherita genieten we op één van de terrassen van een heerlijke lunch. Wat een ontzettend gezellig plein. Opeens verschijnen er twee jonge mannen op het plein, die vervolgens een mime achtige voorstelling geven. Wat enig! Na enige tijd pakken ze hun spullen bijeen en verlaten het plein. Dit tot onze grote verbazing, want ze zijn niet eens met de pet rondgegaan!

We doorkruisen Dorsoduro en verdwalen prompt. Maar geen nood, je komt altijd wel weer ergens uit wat herkenbaar is. Nadat wij even op de trap van de Santa Maria della Salute hebben gezeten, steken we het kanaal over en mengen ons tussen de drommen toeristen.

‘s Avonds sluiten we ons bezoek aan Venezia af, met een diner bij Ristorante Giorgione aan de Via Garibaldi http://www.ristorantegiorgione.it/eng/engindex.htm

Voor de laatste keer wandelen we naar het San Marco plein, waar op zeker 4 verschillende terrassen muziek gemaakt wordt. Het is niet verrassend te constateren, dat er meer mensen aan de rand van de terrassen staan dan dat er op de terrassen zitten, genietend van een drankje. Hier wordt veel geld voor de muziek gevraagd. Ondanks de gids 100% Venetië, hebben wij in totaal 3 dagen absoluut niet alles gezien. Dat is dan een mooie reden om ooit nog eens naar deze bijzondere stad terug te gaan!

Read Full Post »

Venezia – San Marco en Palazzo Ducale

Zicht op Palazzo Ducale

Na anderhalve dag in de buurt te zijn geweest, gunnen wij ons een bezoek aan het San Marco plein. Het werd tijd! En het plein is werkelijk prachtig met alleen maar indrukwekkende gebouwen. Waaronder de Duomo, Palazzo Ducale,  Biblioteca Marciana, de Torre dell’Orologio en natuurlijk de Campanile.

Wij bezoeken het Palazzo Ducale. Het palazzo, waar vele Venetiaanse regeringen hun zetel hadden, is op zich al prachtig, maar wij hebben eveneens geboekt voor de “Secret Itineraries” of the Doge’s Palace. Een rondleiding met gids door de ‘geheime zalen’  van het paleis. http://www.tickitaly.com/galleries/doges-palace-venice-tour.php En zo worden we een stuk wijzer over het regeren van toen. Tevens zien we die cel waar Giacomo Casanova gevangen heeft gezeten.

Blik vanaf de Brug der Zuchten op de Ponte della Paglia

Hij werd daar vastgezet wegens zijn amoureuze levensstijl. Het religieuze bewind zag dit als een belediging. In 1756 wist hij uit deze cel te vluchten. De cel van Casanova was echter wel behoorlijk luxe, want later bezoeken we de gevangenis waar het ‘gewone volk’  vast zat. We komen daar via de “Ponte dei Saspiri” of te wel de “brug der zuchten”. Zo genoemd naar het gezucht van de gevangenen.

Ponte dei Sospiri - Brug der Zuchten

Terwijl we op deze brug staan, kijken we naar buiten en hebben het zicht op de Ponte della Paglia. Op deze brug staan heel veel toeristen die op afstand de brug der zuchten staan te bekijken. Het zijn er zo veel, dat deze brug meer recht heeft de brug der zuchten te zijn. Het zuchten onder het gewicht van de toeristen.

Na de rondleiding krijgen wij de gelegenheid de rest van het palazzo te bekijken en genieten van de pracht en praal die daar te bewonderen is. Dit is echt een niet te missen hoogtepunt.

Read Full Post »